ÇALIŞMA HAYATINDA EMPATİ

Şimdi size şöyle bir soru sorarak başlasam ;
“önyargılı mısınız?” desem ne dersiniz. Çoğunuzdan “hayır değilim “dediğinizi duyar gibi oluyorum.Peki ne kadar söylediğimiz doğru.Siz de diyeceksiniz ki “benim içimi ne kadar bileceksiniz”.Ama genel de Türk milleti olarak önyargımız var. Genel de empati  ile sempatiği karıştırıyoruz. Ya empati  yapıp  karşımızdaki arkadaşı, insanı anlamıyoruz. Karşımızdakilere duvar örüp kapatıyoruz ve karşımızdakini dinlemiyoruz. Sadece onu  duyuyoruz.

Ve değil kendimizi onun yerine koymayı kendi haklılığımızı sonuna kadar savunuyoruz.Ve idam kararını verip galip gelen biz oluyoruz.Oysa kendimizi onun yerine koysak işler o kadar da çıkmaza girmeyecek. Karşıdakinin hakkını verdiğimiz gibi vücudumuza da zarar vermeyeceğiz.

Şimdi vücudumuza nasıl zarar verdiğimizi düşüneceksiniz. Evet sinirlendiğimiz ve gerildiğimiz zaman vücudumuzda 300 den fazla kas gerilmektedir. Oysa tebessüm ederek ve neşelendiğimiz kısacası sinirlenmediğim zaman sadece 7 kas gerilmektedir.Varın siz düşünün hangisi faydalı!

Peki bir de empatinin fala yapılması yani kendimizi o karşımızdaki kişinin yerine fazla koyarsak yani içinden uzun süre çıkmazsak bu sefer de empati sempatiye dönüşerek kendimize haksızlık yapmış oluyoruz.Yani objektif karar veremiyoruz.Peki ne yapmalı o zaman ?Empati mi yapmamalı, yoksa ne kadar yapmalı nasıl bunu anlayacağız.

Bunun cevabı esas çok açık ve çok basit.Size en doğru kararlı aynadaki kişi verecektir…