Yeni bir günle gökyüzüne bakıyor, hava hafif kapalı ve bulutlu. Bulutların arasında kocaman bir kartal silueti kollarını açmış, bekliyor onu. Gözlerindeki ateş, gözlerini kamaştırıyor. O kadar güçlü ve tutkulu ki bakışıyla hafif bir ürperti sarıyor içini.
Korkuyor… yaşadıklarından ve yaşayacaklarından…
Zaman, zamanın ötesinde çok hızlı akıp geçerken, ne olup bittiğini anlamadan bir de bakmışsın ölümün sessizliği yanı başında. En yakınımızı bile sonsuzluğundan koruyamadığımız, gökyüzündeki kartalın SENİ yalnız bir başına bıraktığı o an…
Eli eline değdiğinde, soğukluğunu hissedip yaşadıklarının gerçek mi yoksa hayal mi olduğunu anlayamadan aşkını, sevdiğini yitirdiğin o an…Bir de bakmışsın iş işten geçmiş..yakalayamamışsın onu.
Tutkunun esiri olmadan, kıskançlığın pençesine hapsedilmeden, nefretin gölgesine düşmeden, ölümün sessizliğini tatmadan yeşertilmeli, yaşatılmalı sevgi…Sevginin sonsuzluğu, yok oluşun bencilliği altında kalmadan var olmaya devam etmeli, ettirilmeli. İçimizde büyüyen korkuların, gün geçdikçe bir ateş topuna dönüştüğü şu an, yaşanılacak en kıymetli ve en değerli an…
Hissedilmeyen, hissettirilmeyen sevgi, dört tarafı sarılı altın kafesin içine hapsedilmiş, akıp gitmek isteyen ulu bir pınara benzer..Coşan pınarın denizlere akması, ümidi içinde yaşatır…İçinizin huzurla dolduğu, ne olursa olsun her şeyi ONUN için yaptım dediğiniz o an, kendinizi en güvende ve en kararlı hissettiğiniz andır.
Derler ya; “Kartallar her zaman yüksekten uçar.” Sevginizi her an, her saniye yaşatmanız dileğiyle, SEVGİNİZ&AŞKINIZ yükseklerde hep Sizinle olsun…
Sevgiler,
Derya Şen
Sosyolog
Ana Sayfaya Dön // DERYA ŞEN
Yorum Ekle
Arkadaşına Gönder
Yazdır
Yukarı Çık
